Jan en Peter Jacobs

samen met

 Ghislaine Berger

 zorgen voor ongeveer 180 beesten.

Ze lopen allemaal buiten in grote groene weides

met afrasteringen van wel 2 meter hoog,

en zelfs daar springt een volwassen bok nog overheen


Voor alle duidelijkheid, met herten zit het als volgt;

 er zijn vele soorten, maar de meest gangbare zijn:

 Het Edelhert , het Damhert en het Ree

en daar zit wel degelijk verschil in.

 Het edelhert is wat mij betreft de stoerste.

 Groot en sterk en echt edel om te zien.

 Prachtige vacht kleur, mooi opgeheven hoofd en

 mooi vlees, heel mooi vlees.

Ze zijn er voor de fok en

 dan wordt er gelet op karakter,

bouw en geweiontwikkeling

en ze zijn er voor het vlees.

 In mei worden de kalfjes geboren.

En die blijven tot vlak voor de bronsttijd

 bij hun moeders en dat is rond september.

 De Bokken zijn dan zo onrustig dat

de kalfjes geen rust meer krijgen om te voederen.

 Elke bok heeft tussen de 30 en 35 hinden

 die samen 1 groep vormen.

Niet iedereen kan herten houden,

je moet er iets mee hebben.

Ze zijn eenkennig en schuw maar

als ze met de fles worden

 groot gebracht worden ze zo tam als een hond,

maar dan wel een van 300 kg als het een bok is.

 Ze hebben veel ruimte nodig en

 hier zie je dan ook hectares groene

weides met dennen erlangs voor de schaduw.

Als een bok anderhalf jaar oud is,

dan heet hij een spitser,

mag hij voor het eerst meedoen met de cyclus.

Dat wil zeggen dat hij met de groep mee mag doen

 maar niets te zeggen heeft.

 Niet alle bokken zijn nodig

om de kudde in evenwicht te houden.

De rest van de bokken zijn voor consumptie.

 Hertenvlees is in tegenstelling

tot wat men denkt het hele jaar verkrijgbaar.

 De kwaliteit zit tussen biologisch en ecologisch in.

De beesten eten gras, hooi,

 af en toe bieten en ze zijn gek op aardappelen.



Er wordt alleen wat kunstmest op de weilanden gestrooid

om het gras wat harder te laten groeien,

 dus je mag hier gerust van een natuurproduct spreken.

Hertenvlees is te vergelijken met rundvlees,

alleen heeft het een eigen specifieke smaak meer

 zoals het vlees vroeger smaakte,

voordat wij het op de industrie basis gingen fokken.